გიორგი კუხალეიშვილი - როდესაც, ფიქრი მტოვებს და მკარგავს by Kokhora

Lyrics: * * * როდესაც, ფიქრი მტოვებს და მკარგავს, გზააბნეული თვლემენ ცრემლები. ხეთა შრიალში, ჩიტების სტვენას, მიხშობს ვაგანტა*, რა სურს ვერ ვხვდები?! გზააბნეული მაგა,* მაარებს*. ჩერდება სევდა ღარტაფთან' მდგარი. სევდა შეებმის, ხილულ მავნებლებს, სად არის დედა?! სად არის ქალი?! ხმა ერისა, ხომ წყვეტდა მომავალს, მზე ჩავიდა და ჩაყვა იმედი. იმედმა შთანთქა წარსული, აწმყო. დრო გახდა ამის თვალით მხილველი. დრომ გვიხსნას! სევდა, წაიღოს წვიმამ! გზა ხსნისა, თითქოს გამოჩდეს ლანდად. სფინქსი ფერფლიდან აღდგება ისევ, სიმართლეს ჩვენსას თუ გავხდით ფარად. თალია* აწევს მხსნელად ჩვენს წარსულს, რომ ვერ გავიგოთ, დრომ დრო, რომ ჭამა. ბიბლიას შეცვლი თალთუმს* აიღებ, აღიარე, რომ ქართველი არ ხარ! კაბალა* გვადევს ერს სხვა ერისა, ამის დანერგვა გვართმევს მომავალს. აზნაურობას გაქცეულები, კაბალიეროს* ხელის მონა ვართ?! ჩაფიქრებულა, მთა-ბარი ერთად. ზღვა და ტბას ცალკე უსაუბრიათ. ოკეანეს და მდინარეს შორის, გასაოცარი მუსაიფია. როდესაც, ფიქრი მტოვებს და მკარგავს, გზააბნეული თვლემენ ცრემლები. დრო გადის. ჩემი, მოკლდება დღენი. დავბერდი მეც და დაჭკნენ ხელები. ✍️ გიორგი კუხალეიშვილი https://youtu.be/Tamo_N_e51o